Notities 10, Kleurrijk China

Shanghai South Bund Soft-Spinning Material Market, is een mond vol, maar dan heb je ook wat.
In dit grote gebouw aan de LuJiaBang rd, zitten een honderdtal textiel shops, kleermakers die alles voor jouw op maat kunnen maken. Pakken, jassen, overhemden en nog veel meer. Je kiest zelf de stof uit, in mijn geval een zwart/ antraciet met streepje , voor een overhemd. De maat wordt genomen, en na een dag of 6 haal je het op.Het is ook nog ’s spot goedkoop( geinterreseerd? Bel me(;)) Ben er dus inmiddels 2x geweest. Je ziet hier veel Expats (niet-chinezen) omdat die doorgaans grotere maten nodig hebben die niet altijd in de reguliere textielwinkels voorhanden zijn.
Het enige wat ik erin mis is een drinkgelegenheid voor een bakkie thee of koffie. Dus voor ondernemende chinezen: sla je slag. Maar waarschijnlijk zien de Chinezen dit niet als een toeristisch item, maar puur een “gebeuren” voor handel en werk.

De afgelopen dagen, 16 t/m 20 November, vond in Shanghai de jaarlijkse ( 10e) Art Fair plaats.
Mooie kans voor mij om meer over de oude en nieuwe Chinese kunst te weten te komen. De catalogus (via internet) zag er veel belovend uit. Naast Chinese workshops en galeries waren er ook Koreaanse, Japanse, Singaporese, en enkele Europese galleries vertegenwoordigd.

Omdat ik niet alleen wilde gaan, en Long ook niet te veel lastig wil vallen, had ik spontaan 2 studentes meegevraagd van de Beijing University. Voor mij handig voor vertalingen en Chinese begeleiding, en zij zijn er ’s tussenuit. Had al eerder in de gaten dat deze studenten zeer weinig te besteden hebben, en begon me een beetje een “suikeroom” te voelen die ze meeneemt op een studiereisje.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik zelden zo een gezellig museum (of beurs) bezoek heb beleefd. Jojo en Feng waren steeds zeer geinterreseerd naar mijn mening over bepaald werk, en zij konden vrij veel uitleggen over Chinees werk. Veel modern werk was voor hun ook een “eye-opener” , en kreeg in de gaten dat ze behoorlijk onder de indruk begonnen te geraken van het getoonde uit binnen en buitenland.
Daarnaast kwamen ze beide ook in contact met mede studenten uit Amerika; Savannah University for Arts; en andere artiesten zoals een Australische kunstenaresse. Vooral Feng is niet op haar mondje gevallen en maakt makkelijk contact met dit soort mensen. Ook dit soort taferelen was voor mij genieten.
Opvallend veel sculptures gezien van Mao; die nog behoorlijk populair is bij de Chinezen heb ik al gemerkt.

Natuurlijk kwam ik wel Long tegen; ze exposeert niet zelf, vond ze dit jaar te duur zei ze, maar kent veel mensen uit het Shanghai wereldje of Art.

Van de Lunch, daar op de Art fair, had ik al wat foto’s geplaatst. Grote kale rokerige ruimte waar lauwe kant en klaar Chinese maaltijden werden uitgedeeld voor 15Yuan (anderhalve €) . Te weinig zitplaatsen: dat betekent in China: Dooreten! (ik had alles op ) Situaties als deze zou in West-Europa ondenkbaar zijn, hier niet. Was dan op dat moment wel de enige niet-chinees daar aanwezig. Later ontdekte we een wel een wat mooiere terras- achtige zitruimte voor drinken en sandwiches, te laat dus.

Van de Art fair heb ik niet al teveel foto’s gemaakt, dat zou gewoonweg teveel worden. Al is de foto van de Noord Chinese “Mona Lisa” in traditionele kleding wel 1 van m’n favoriete. Maar m’n vraag of ze met me wou trouwen begreep ze niet, dus liet ik het maar daarbij.(;)

The city shopping mall , bij de Metro halte van deze buurt, is weelderig versiert met “gouden" parpaplu's rond de hoofdingang. De Chinezen houden nu eenmaal van dit soort decoraties, en moet toegeven dat het heel kunstig gedaan is. Ik kan nog wat verwachten in de December maand heb ik zo het vermoeden. Ik had eerder deze week al is een kijkje genomen in dit Warehuis, maar de stilte van “geen klanten” en veel personeel, blijft voor mij een vreemde gewaarwording.

Op dit moment dat ik zit te schrijven, is de Ayi bezig. Op een gegeven moment tikt ze me aan, en heeft ze een bakje eten in de andere hand. Begrijp er natuurlijk niks van wat ze zegt, maar volgens mij moet ik proeven. Bonenschotel met rijst en kruiden, een beetje “spicy’maar lang niet slecht. Even later eet ze het op een tamelijk luiddruchtige manier zelf op, en ik ga m’n eigen lunch klaarmaken; tonijn salade met 3 warme minibroodjes. Het pak melk wat ik gister gekocht heb, blijkt geen houdbare gewone melk te zijn , maar een zoete yogurt drink. Vooruit maar weer.
Het wordt tijd voor m’n taalcursus.
Tot later,
Nico